حدیث

امام حسن (سلام الله علیه) : مَن عَرَفَ اللَّهَ أحَبَّهُ. هر كس خدا را بشناسد، دوستش بدارد. دوستی در قرآن وحدیث: ص414 – ح 963

آخرین مطالب

article thumbnail

دلنوشته ای از یک گرکانی   (حاشیه ای بر مقاله سفر گرکان [ ... ]

article thumbnail

گیاه خاکشیر در گرکان دربین زمینهای دیمزار و زمینهای بد [ ... ]

article thumbnail

تولید قارچ با توجه به مصرف رو به گسترش قارچ در بین عموم  [ ... ]

article thumbnail

خواص و فواید قارچ قارچ‌های خوراکی ارزش غذایی خوبی دار [ ... ]

article thumbnail

  با تشکر از سرکار خانم دکتر عاطفه طهماسبی گرکانی که ای [ ... ]

article thumbnail

قریب گرکانی، یحیی:     * فرزند عبدالعظیم قریب گرکان [ ... ]

article thumbnail

قریب، ضیاءالدین: *فرزند محمدحسین شمس‌العلمای گرکانی [ ... ]

article thumbnail

در ذیل تصویر سفرنامه نوشته شده به دست ناصرالدین شاه به  [ ... ]

article thumbnail

زندگی نامه محمدحسین شمس‌العلما قریب گرکانی در گرکان  [ ... ]

article thumbnail

پوستر یادواره شهید محمد مرادی کیفیت این تصویر برای  [ ... ]

پیوند سایتهای مرتبط

تبلیغات

بازدید کنندگان محترم ، از شما خواهشمندیم با فرستادن پیام در رفع ایرادات سایت ما را یاری نمایید .

 

 

با تشکر از سرکار خانم دکتر عاطفه طهماسبی گرکانی که این مطلب فوق العاده دقیق، زیبا و اثرگذار را که به تشریح زبان و گویش قدیمی مردمان دیارمان گرکان عزیز می پردازد برایمان ارسال نموده اند.

واژه‌نامه بوربسه، مجموعه‌ای از واژگانی است که فردی با نام جذوه گردآوری کرده است و مرحوم ایرج افشار در ضمیمه شماره 5 نامه فرهنگستان زبان و ادب فارسی آن را به یاد شادروان عبدالعظیم قریب گرکانی منتشر کرد. کلمه بوربسه، اصطلاح دیگری برای گویش «راجی» خاص گفتار دو محله پشته و سنگلانک گرکان است.

مرحوم ایرج افشار در مقدمه این ضمیمه می‌گوید: «سال‌ها پيش مجموعه‌اي خطي به کتابخانه آية‌الله مرعشي در قم تعلّق گرفت که چون در فهرست آنجا به معرفي در آمد توجه مرا جلب کرد؛ زيرا بنا به نوشته فهرست مذکور بخشي از آن مجموعه، حاوي لغات محلي گرکان مي‌بود در آن فهرست، نسخه مذکور به نام «خضراءالدمن في احياءالوطن» و بي نام مؤلف شناسانده شده بود. پس درخواه عکسي از آن شدم و بسيار زود به لطف فضيلت‌گسترانه آقاي دکتر سيد محمود مرعشي آن را دريافت کردم.

جذوه، تخلص شعری گردآورنده این واژه‌نامه است و از نام واقعی او اطلاعی در دست نیست وی در ابتدای واژه‌نامه خود نوشته است: «پس از سپاس و درود، مقصود از تلفيق اين اوراق، بيان الفاظ مولده و مخترعه ممالک محروسه گرکان است که با سخن پارسيان غيرمألوف است و برخي از عمر نگارنده اين نامه جذوه در جمع آن مصروف تا عبرت معتبران و نزهت مختبران گردد.»

نام جَذْوه در فرهنگ سخنوران (خيام پور) نيست. در کتاب گرکان تأليف عبدالکريم  قریب گرکانی هم نيامده ولي به قرينه دو وقفنامه مربوط به گرکان که در ميان نامه‌هاي مندرج در مجموعه موجود است مؤلف مي‌بايد از مردم گرکان بوده باشد و ظاهراً از منشيان يا احتمالاً از مستوفيان دوره ناصرالدين شاه است؛ زيرا به طوري که آورده شد سفرنامه شاهرود و بسطام را در سال ١٣٠١ نوشته است. عربي‌دان و مترسل در زبان عربي است. چند نامه و ديباچه به عربي از جمله بر دوازده امام و صلوات کبير محي‌الدين ابن عربي و نيز بر کتابي عرفاني دارد که در همين مجموعه مکتوب است. در نامه‌هاي فارسي دوستانه خود عبارات عربي را متعدداً به کار گرفته است. همچنين او به زبان فرانسوي آشنا مي‌بوده است.

 

برای دریافت فایل PDF واژه نامه بوربسه (گویش قدیم مردمان گرکان) اینجا کلیک نمایید.

نوشتن دیدگاه


تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

آمار بازدیدکنندگان سایت

185213
امروز
دیروز
هفته جاری
هفته گذشته
ماه جاری
ماه گذشته
بازدید کل
49
47
49
131357
3887
2553
185213

آی‌پی شما: 3.82.52.91
امروز: یکشنبه، 05 اسفند 1397 - ساعت: 06:12:16

نقشه روستا

آخرین اخبار و اطلاعیه ها

اوقات شرعی